Οι τοπικές κοινότητες σε δράση

Μήπως έφτασε η ώρα να δράσουμε συλλογικά;
Βλέπουμε την τοπική παράδοση  να παραδίδεται στη λήθη και σταδιακά να εξαφανίζεται.
Συχνά άπραγοι, παθητικά περιμένουμε το κράτος, η κυβέρνηση, οι ξένοι και γενικότερα οι άλλοι να κάνουν κάτι.
Η ιστορία δείχνει πως οι λύσεις στα προβλήματα ενός συνόλου έρχονται μόνο μέσα από τις μονάδες του ίδιου του συστήματος και όχι απ έξω.  Και είναι λογικό γιατί κάθε σύνολο προσβλέπει στο δικό του συμφέρον στις λύσεις που ικανοποιούν τις δικές του ανάγκες.
Σήμερα η Κρήτη είναι αντιμέτωπη με ένα σοβαρό πρόβλημα, μια παράδοση αιώνων που αφορά στη διατροφή μας έχει ήδη αρχίσει να χάνεται.

Από τη συλλογή και το μαγείρεμα των χόρτων και των λαχανικών, βασικό στοιχείο της Κρητικής διατροφής μέχρι και την ίδια τη χρήση της κρητικής διατροφής.
Υπάρχει μια παράδοση που χάνεται, μια υγιεινή παράδοση που διατήρησε το λαό σε ευρωστία αιώνες τώρα.
Το ζήτημα δεν είναι εάν θα διατηρήσουμε την παραδοσιακή διατροφή μας σε ένα μουσειακό περιβάλλον, το ζητούμενο είναι να μάθουμε στα παιδιά μας να τη χρησιμοποιήσουν ξανά.
Να κάνουμε ότι μπορούμε για να να επαναφέρουμε τα βιώματα που κάνουν την Κρήτη ξεχωριστή και χαρίζουν στο λαό της μακροζωία.
Η δουλειά που χρειάζεται είναι μεγάλη γιατί τα μέτωπα είναι ήδη πολλά: η βιοποικιλότητα των χόρτων και των βοτάνων που χάνονται, η καθημερινή μας διατροφή που αλλοιώθηκε με ξενόφερτες συνήθειες,  οι παράνομες ελληνοποιήσεις προϊόντων που πωλούνται ως κρητικά, τα διάφορα συμφέροντα που κανιβαλίζουν ιδέες, οράματα και ταυτότητες.
Τίποτε δεν μπορεί ν αλλάξει αν όλοι μαζί δεν νοιώσουμε την ανάγκη πως πρέπει να γίνει αυτή η αλλαγή και δεν κινηθούμε μαζί προς την κατεύθυνση αυτή.
Οι δράσεις που πρέπει να γίνουν είναι πολλές και παράλληλες από το να μάθουμε εμείς και τα παιδιά μας πως να βρίσκουμε να μαγειρεύουμε και να καταναλώνουμε χόρτα, μέχρι και να κατοχυρώσουμε διεθνώς την πολύτιμη για όλους άυλη πολιτιστική μας κληρονομιά.
Όλοι μας πρέπει να συμμετάσχουμε με ιδέες και δράση τουλάχιστον όσο υπάρχει ακόμα καιρός και ζωντανές  μνήμες.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ένα  διάλογο παραγωγικών ιδεών (όχι παρελθοντολογίας και νοσταλγικών αναπολήσεων) που θα οδηγήσουν σε άμεσες δράσεις.
Δίνω ένα παράδειγμα με ένα φίλο μου θα  πάμε μια βόλτα με τα παιδιά μας και τα παιδιά φίλων για να γνωρίσουμε να μαζέψουμε να μαγειρέψουμε και να φάμε χόρτα. έτσι απλά φιλικά εθελοντικά και αποτελεσματικά ελπίζω.
Είμαι σίγουρος πως όλοι έχουμε στο μυαλό μας ανάλογες και άλλες πιο αποτελεσματικές και ουσιαστικότερες δράσεις ας αρχίσουμε λοιπόν να τις αναπτύσσουμε και να τις βάζουμε σε εφαρμογή.