Ένταξη της Μεσογειακής διατροφής στους άυλους πόρους της παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ

Σύντομο ιστορικό για την υποψηφιότητα ένταξης της Μεσογειακής διατροφής στους άυλους πόρους της παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Αρχικά φαίνεται πως οι Ισπανοί από το 2007 ανέθεσαν το φάκελο υποψηφιότητας για την ΟΥΝΕΣΚΟ στο ίδρυμα Fundación Dieta Mediterránea (FDM) αλλά η υποψηφιότητα αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την ΟΥΝΕΣΚΟ Η ισπανία φαίνεται να έχει ήδη επιτυχώς εντάξει στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ΟΥΝΕΣΚΟ και άλλα θεματικά πεδία για την Ισπανία.
Στις 29/9/2009 έγινε στο Παρίσι η επίσημη παρουσίαση του φακέλου υποψηφιότητας στην ΟΥΝΕΣΚΟ Από Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και Μαρόκο Από τότε έχει δημιουργηθεί ειδικό φόρουμ υποστήριξης της υποψηφιότητας που τώρα έχει συγκεντρώσει 1279 υπογραφές και 23 φορείς
και απ όσα λέγονται η απόφαση θα ανακοινωθεί το Νοέμβριο αλλά μπορεί και να εχει ήδη παρθεί...
Υπάρχουν αρκετά κείμενα που εστιάζονται στην αδυναμία ορισμού του όρου μεσογειακή διατροφή ,
Δείτε τη σελίδα 5 σε αυτό το διαφωτιστικό άρθρο  που είναι μια συνέντευξη από τον Fleur perrier de la Bathie project manager του MEDLIHER που ειναι πρόγραμμα της ΟΥΝΕΣΚΟ (Mediterranean Living Heritage Project) στο οποίο αναφέρεται ότι η προστασία που παρέχει η ΟΥΝΕΣΚΟ για την άυλη πολιτισμική κληρονομιά δεν αναφέρεται στις ίδιες τις κουζίνες καθαυτές αλλά στις παραδόσεις και τα ζωντανά έθιμα που κληρονομήσαμε τα οποία δίδουν μια αίσθηση ταυτότητας και συνέχειας σε μια συγκεκριμένη κοινότητα. (μέχρι σήμερα δεν έχει άμεσα κατοχυρωθεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ καμία τοπική κουζίνα όμως εχουν εμεσα κατοχυρωθεί κουζίνες σαν τμήματα εκδηλώσεων φεστιβάλ)
Μπαίνοντας στην ουσία του θέματος, από την ίδια την ιδρυτική διακύρηξη για την αυλη πολιτιστική κληρονομιά της ΟΥΝΕΣΚΟ στον ίδιο τον ορισμό της άυλης πολιτιστικής κληρονομίας (άρθρο 4 πρώτη παράγραφος) αναφέρεται πως θα πρέπει για να οριστεί ως τέτοια μια κληρονομιά "...και να τους παρέχει μια αίσθηση ταυτότητας και συνέχειας, προωθώντας έτσι το σεβασμό της πολιτιστικής πολυμορφίας και της ανθρώπινης δημιουργικότητας..." όμως ποιά αίσθηση ταυτότητας προσφέρεται από τις εντελώς διαφορετικές κουζίνες διαδικασίες και φαγητά, ποιά συνέχεια εξασφαλίζεται από τον όρο Μεσογειακή Διατροφή που ως υβριδικός είναι πλήρως μπασταρδεμένος και γενικότερα είναι ένας μέσος όρος που δεν εκφράζει κανένα και τέλος ποια πολιτισμική πολυμορφία εξυπηρετεί αφού ενοποιεί εξ ορισμού διαφορετικά πεδία δημιουργώντας μια καινοφανή και ασυνεχή πολιτισμική κληρονομιά για τον χρήστη κάθε χώρας.
Επίσης φαίνεται πως μια πρόταση γίνεται αποδεκτή από την ΟΥΝΕΣΚΟ αν πληροί 5 τουλάχιστον βασικά κριτήρια που ορίζουν την πολιτιστική κληρονομιά.
Στους τρόπους με τους οποίους η άυλη πολιτιστική κληρονομιά εκφράζεται, συμπεριλαμβάνονται:
προφορικές παραδόσεις, (Διαφορετικές σε κάθε χώρα)
τέχνες του θεάματος, (διαφορετικές σε κάθε χώρα)
κοινωνικές πρακτικές, (ποιές ομοιότητες υπάρχουν σε σχέση με τη διατροφή?)
τελετουργίες και εορταστικές εκδηλώσεις, (Διαφορετικές σε καθε χωρα καθολικοί, ορθοδοξοι, μωαμεθανοί)
γνώσεις και τις πρακτικές που αφορούν τη φύση και το σύμπαν (?)
γνώσεις και δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την παραγωγή των παραδοσιακών τεχνών (?).
πως λοιπόν η πρόταση για τη μεσογειακή διατροφή πληροί τις παραπάνω συνθήκες?
Στο άρθρο 4 της συνθήκης αναφέρεται πώς κάθε χωρά θα πρέπει να παρουσιάσει και να διατηρεί 2 inventories της κληρονομιάς που είναι παρούσα στην περιοχή της και που θα πρέπει να ανανεώνει περιοδικά.
Τι παρουσίασε η Ελλάδα σε αυτή την περίπτωση στην ΟΥΝΕΣΚΟ και είναι αυτά άραγε από την Κρήτη? και πως σχετίζονται μεταξύ τους με τα inventories των 3 άλλων χωρών.
Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα άλλο όρο που εκφράζει τη μεσογειακή συνεργασία το ταμπεραμέντο την κοινή αίσθηση πως ζούμε όλοι στην ίδια θάλασσα και έχουμε τις ίδιες πρώτες ύλες, και ας την ονομάσουμε μεσογειακή παράδοση ή μεσογειακό παραδοσιακό τρόπο ζωής (Mare Nostrum), αλλά όχι για τη μεσογειακή διατροφή γιατί έτσι θα χαθούν για πάντα οι παραδόσεις ο πολιτισμός και η κληρονομιά που στηρίζονται στις τοπικές διατροφές, είναι ενεργές και απειλούνται με εξαφάνιση άρα θέλουν προστασία.